Voor Hapert 2012 hebben we Janie Hicks als jurylid.

 

In de jaren ’60 groeide Janie Hicks op in Noord West Australie, op een grote schapenfarm in het Pilbara Desert gebied. Haar familie runde hier meer dan 35.000 Merino schapen, die bij elkaar meer produceerden dan 1000 balen wol per jaar. Aan dieren, daarbij denkend aan schapen, vee en paarden besteedde zij een groot deel van haar dagelijkse leven. De inkomstenbron van haar familie bestond voornamelijk uit de opbrengst van de wol en het fokken van deze schapen.  

 

 

Haar opleiding genoot ze intern op een privéschool in het ‘nabijgelegen’ Perth, slechts 1600 km van huis. Nadat ze deze studie beëindigde, ging ze voor een jaar naar de USA en studeerde in 1978 voor de tweede maal af aan de Sioux Falls Senior High School.  

 

Inmiddels ontwikkelde zij zich als een talentvol ‘paarden vrouw’. Ze zocht  het avontuur en ging reizen. Ze verhuisde naar Zwitserland, waar ze een opleiding volgde in het trainen van jonge paarden en ‘paarden springen’. In Europa ontdekte ze haar belangstelling voor talen en koken en werd aangetrokken tot de ‘hospitality industrie’, wat ze 20 jaar heeft gedaan, grotendeels in Europa en daarnaast in Australië.  

 

In de tussentijd had haar familie de eerste alpaca’s geïmporteerd naar Australië en hadden in 1987 de alpacafarm Coolaroo Alpaca Stud opgericht ten zuiden van Sydney. Het eerste koppeltje alpaca’s arriveerde vanuit de USA in 1988, gevolgd door een grotere importgroep in 1991 en in 1992 opende de familie The Alpaca Centre in Berrima. Hier werden alpacaproducten verkocht en onder de aandacht gebracht aan een zeer enthousiast publiek. Doordat men zich ervan bewust werd wat er met de alpacawol gedaan kon worden, en met onderliggende kennis van hetzelfde concept als het Merino schaap, nam haar familie een aantal proeven ten aanzien van de verwerking van de wol. 

 

Dit bracht hen in contact met Dr. Jim Watts, een dierenarts, wetenschapper, onderzoeker en adviseur voor de Merino wolindustrie, die zij aanstelden als Adviseur voor Coolaroo Alpaca Stud. Samen deden zij onderzoek naar het SRS (Soft Rolling Skin) foksysteem, wat inmiddels al succesvol was in de Merino industrie, ook toe te passen voor de verwerking van alpacawol.  Dit resulteerde in de oprichting van SRSAI (SRS Alpaca International) waar Janie aandeelhouder en directeur van werd en welke organisatie nu meer dan 100 Australische en Nieuw Zeelandse alpacafokkers helpt met de verwerking van alpacavachten die zacht aanvoelen, zeer dicht zijn, goeie lengte hebben en een ‘zijdeachtige’ glans hebben. Dit systeem is gebaseerd huidonderzoek en erfelijkheid van de alpaca. 

 

In 2001 vertrok Janie met haar man en 3 kinderen naar Peru en verbleven daar bijna een jaar. De kinderen gingen naar school in Arequipa, terwijl Janie door de Puno trok om onderzoek te doen naar de alpaca. De informatie die zij hier verzamelde werd later de basis van een onderzoek, gepubliceerd met Dr. Jim Watts, naar follicle dichtheid en andere eigenschappen in de Peruaanse alpaca’s. De resultaten van dit onderzoek werden gepresenteerd op de International Alpaca Fiesta in Arequipa in 2003. 

 

Op dit moment is Janie eigenaar van Coolara Alpaca Stud met 700 dieren. Hier worden alpaca’s gefokt op basis van een levenslange ervaring in het fokken van wolproducerende dieren en tracht men dit steeds te verbeteren door wetenschappelijke onderzoeken. Ze is ervan overtuigd dat de commerciële fokker kan voorzien in een goed levensonderhoud en heeft er alle vertrouwen in dat deze doelstelling voor alle serieuze alpacafokkers ook haalbaar is.